Het afweersysteem en diabetes type 1

Diabetes type 1
2004.11.004
Afgerond
Prof. dr. F. Koning
40.000

HLA-moleculen zitten op alle lichaamscellen. We weten dat deze moleculen een belangrijke rol spelen in het dirigeren van afweerreacties. In dit korte project hebben de onderzoekers de rol van HLA-moleculen in het ontstaan van diabetes type 1 nader onderzocht.

HLA-moleculen ‘presenteren’ kleine stukjes eiwit aan het afweersysteem. Als het afweersysteem het eiwit herkent als lichaamsvreemd komt een afweerreactie op gang. Bepaalde combinaties van HLA-moleculen leiden tot een sterk verhoogd risico om diabetes type 1 te krijgen.

De onderzoekers hebben nu de eigenschappen achterhaald die stukjes eiwit van de insulineproducerende bètacellen moeten hebben om door de HLA-moleculen te worden gepresenteerd aan het afweersysteem.

Met de resultaten van dit korte onderzoeksproject willen de onderzoekers een groter onderzoek doen. Daarin willen ze meer te weten komen over de rol van deze HLA-moleculen in het ontstaan van diabetes type 1. Daarnaast kijken ze hoe ze deze kennis kunnen gebruiken om in te grijpen in de afweerreactie tegen de bètacellen.

> Help mee, maak meer onderzoek naar diabetes type 1 mogelijk!

  Ja, ik geef aan onderzoek

 

Meer resultaten over diabetes type 1

Het zou ideaal zijn als mensen met diabetes type 1 nieuwe, lichaamseigen, insulineproducerende cellen kunnen krijgen. De onderzoekers hebben geprobeerd om insulineproducerende cellen te maken. Dat is helaas niet gelukt. Wel hebben ze nieuwe aanknopingspunten.

Kun je de kans op diabetes type 1 verkleinen door het geven van borstvoeding in combinatie met het vermijden van koemelkeiwit in het eerste levensjaar? Het Nederlandse deel van dit grote internationale onderzoek is deels afgerond. Dit is een tussenstand, de resultaten komen in 2017.

In dit onderzoek deden Groningse onderzoekers een opzienbarende ontdekking. Het lijkt erop dat bacteriën in de dikke darm een rol spelen bij het ontstaan van diabetes type 1.

De onderzoeker wilde een kindvriendelijke methode ontwikkelen waarbij speeksel kan worden gebruikt in plaats van bloed. Het viel tegen, de speekselmethode was helaas te onnauwkeurig. Maar het basisprincipe van de test bleek te werken en bovendien werd iets anders ontdekt.