Diabeteszorg op school, de vrijblijvendheid voorbij!

Diabeteszorg op school, de vrijblijvendheid voorbij! Dat was in 2018 het motto van de Stichting Zorgeloos met Diabetes naar School. Ondanks de inspanningen in de afgelopen jaren had er namelijk nog geen structurele mindsetverandering plaats gevonden in het onderwijs. Diabeteszorg is voor een groot deel nog steeds afhankelijk van een toevallig bereidwillig schoolbestuur en/of meewerkende leerkracht. 

Voor aanvang van dit project had Stichting Zorgeloos met Diabetes naar School drie drempels omtrent diabeteszorg binnen het onderwijs geïdentificeerd: 'We willen niet', 'We durven niet' en 'We mogen niet'. Op ieder van deze drempels zijn in het project resultaten geboekt.

'We willen niet'

Dit is een principieel argument, in de trant van 'zorg ligt niet op het bord van het onderwijs en hoort daar niet'. Bij het College voor de Rechten van de Mens (CRM) is in 2018 een advies aangevraagd. In het advies zet het CRM uiteen dat iedere school verplicht is te onderzoeken welke ondersteuning voor een leerling met diabetes nodig is, en die -binnen de mogelijkheden van de school- ook te bieden. De zorg aan leerlingen met diabetes mag door school dus niet zomaar geweigerd worden. Het College adviseert op grond van de huidige wetgeving. Indien kinderen geen passende ondersteuning in het onderwijs krijgen, terwijl zij daar wel recht op hebben en de school dit behoort te bieden, dan is dit discriminatie.

'We durven niet'

Dit is een gevoelsargument, dat op het niveau van directie of bestuur tot aan landelijke onderwijsorganisaties vaak wordt gehoord in verband met vermeende aansprakelijkheid. In samenwerking met Probono Connect en het advocatenkantoor van Benthem en Keulen is een rapport over aansprakelijkheid opgesteld en gepubliceerd. De angst voor aansprakelijkheid blijkt ongegrond. Bovendien blijkt uit het advies van het CRM dat het weigeren van diabeteszorg door scholen uit angst voor aansprakelijkheid niet toelaatbaar meer is.

'We mogen niet'

Dit is een argument dat vaak als excuus wordt gebruikt door directie, bestuur en/of protocol, bijvoorbeeld als er in de klas een tekort bestaat aan handen en/of tijd. Ook door dit argument is een streep gegaan door het advies van het CRM, want een protocol dat bij voorbaat ondersteuning uitsluit is discriminatie.

Kortom de stichting heeft succesvol een einde gemaakt aan de vrijblijvendheid van het bieden van diabeteszorg op school, er is meer duidelijkheid over verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid vooral na het advies van het College voor de Rechten van de Mens. Daarnaast is een aantal praktische oplossingen in gang gezet, zoals input aan de sectororganisatie voor het primair onderwijs (de PO-raad) voor herziening van het protocol medische handelingen.

 

Jouw bijdrage heeft zin

Maak meer onderzoek naar diabetes mogelijk.